FAIL (the browser should render some flash content, not this).
Η Τερηδόνα PDF Εκτύπωση E-mail

Συχνές ερωτήσεις στον οδοντίατρο είναι οι εξής

«Τι είναι η τερηδόνα;» «Τι είναι το σφράγισμα;» «Γιατί αφού πλένω τα δόντια μου 2 φορές την ημέρα χαλάνε;» Το παρακάτω κείμενο εξηγεί την έννοια της τερηδόνας και των εμφρακτικών υλικών (σφραγισμάτων).

«Η τερηδόνα είναι νόσος των σκληρών οδοντικών ιστών, η οποία χαρακτηρίζεται από απομεταλλικοποίηση της ανόργανης και αποδομή της οργανικής δομής του δοντιού. Οφείλεται σε μικροοργανισμούς, που υπάρχουν φυσιολογικά στην στοματική κοιλότητα και ονομάζονται τερηδονογόνοι. Σήμερα, η τερηδόνα παραμένει μια από τις πιό κοινές νόσους των οδοντικών ιστών σε όλο τον κόσμο. Δύο ομάδες βακτηριδίων είναι αρμόδιες για την έναρξη της τερηδόνας: ο Στρεπτόκοκκος mutans και λακτοβάκιλλος.
Ο ασθενής έρχεται στο ιατρείο και παραπονιέται ότι είτε βλέπει «μαυράκια» στο δόντι του, είτε καταλαβαίνει το κρύο ή το γλυκό είτε μια διαφορά στο δάγκωμα περισσότερο από πριν. Έτσι ο γιατρός κάνει ακτινογραφικό έλεγχο και βρίσκει το «χαλασμένο» δόντι. Aν είναι σε αρχικό στάδιο η τερηδόνα, ο ασθενής δεν καταλαβαίνει διαφορά σε κρύο ή γλυκό. Τις περισσότερες φορές ένα μεγάλο χάλασμα, μια μεγάλη τερηδονική κοιλότητα, είναι ορατή και με το μάτι από τον γιατρό ή και τον ασθενή, λόγω του οτι το δόντι έχει αλλάξει χρώμα. Από το φυσιολογικό άσπρο-μπέζ έχει πάρει μια καφέ ή γκρί απόχρωση.
Αυτό συμβαίνει γιατί οι τερηδονογόνοι μικροοργανισμοί σχηματίζουν μεγάλες ομάδες στην επιφάνεια των δοντιών και προκαλούν ζύμωση των υδατανθράκων, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή οξέων. Τα οξέα που παράγονται από τους μικροοργανισμούς της οδοντικής πλάκας προκαλούν απασβέστωση. Η ύπαρξη και μόνον των τερηδονογόνων μικροοργανισμών δεν είναι ικανή να προκαλέσει εκδήλωση της νόσου, δηλαδή εμφάνιση τερηδονικής κοιλότητας. Επιπλέον παράγοντας που παίζει σημαντικό ρόλο είναι η διατροφή του ασθενή. Όταν η διατροφή είναι πλούσια σε υδατάνθρακες όπως π.χ. τροφές πλούσιες σε ζάχαρη και άμυλο τότε υπάρχει συνεχής τροφοδότηση των τερηδονογόνων μικροοργανισμών με πρώτη ύλη για την πραγματοποίηση ζύμωσης και παραγωγή οξέων. Η παραγωγή οξέως έχει ως αποτέλεσμα την πτώση του ph στην στοματική κοιλότητα και την πρόκληση απασβέστωσης.

 

Πρόληψη
Η πρόληψη της τερηδόνας έγκειται στα παρακάτω εξατομικευμένα προληπτικά μέτρα: Χορήγηση φθορίου. Το φθόριο έχει την ικανότητα να προσλαμβάνεται από την αδαμαντίνη και να την κάνει ανθεκτικότερη στην δράση των τερηδονογόνων μικροοργανισμών. Η έκθεση των δοντιών στο φθόριο αποτελεί τον σημαντικότερο ίσως παράγοντα που συντελεί στην συνεχή μείωση του επιπολασμού της τερηδόνας. Η πρόσληψη φθορίου γίνεται από την κατανάλωση φθοριωμένου νερού, την χρήση οδοντόκρεμας με φθόριο και στοματικών διαλυμάτων με φθόριο. Οι ασθενείς που βουρτσίζουν τα δόντια τους δύο φορές τη ημέρα, με οδοντόκρεμα που περιέχει φθόριο, κάνουν μια φορά τον χρόνο έλεγχο στον οδοντίατρο και σωστή διατροφή δεν αναπτύσσουν τερηδόνα. Οι τερηδονικές βλάβες είναι συχνότερες στη εφηβεία λόγω αμέλειας βουρτσίσματος και στην εγκυμοσύνη λόγω ευαισθησίας στο βούρτσισμα. Τροποποίηση της δίαιτας. Η τροποποίηση των διαιτητικών συνηθειών του ατόμου προκειμένου την μείωση του αριθμού των υδατανθρακούχων γευμάτων συντελεί σημαντικά στην μείωση του τερηδονικού κινδύνου διότι ελαττώνεται η ποσότητα της πρώτης ύλης που χρησιμοποιούν οι μικροοργανισμοί για την παραγωγή οξέων.

Η θεραπεία στον οδοντίατρο
Η επεμβατική θεραπεία πραγματοποιείται όταν η τερηδονική βλάβη έχει προχωρήσει βαθύτερα στην οδοντίνη και παράλληλα έχει δημιουργηθεί τερηδονική κοιλότητα. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει δυνατότητα επανασβέστωσης της αδαμαντίνης και επάνοδος στο φυσιολογικό. Η επεμβατική θεραπεία έγκειται στον καθαρισμό της κοιλότητας από την τερηδονισμένη ουσία με την βοήθεια του τροχού και στην συνέχεια έμφραξη της κοιλότητας με εμφρακτικά υλικά. Τα εμφρακτικά υλικά (υλικά σφραγίσματος) είναι το αμάλγαμα (το μαύρο σφράγισμα) η σύνθετη ρητίνη και η υαλονομερή κονία (λευκά σφραγίσματα). Αισθητικές αποκαταστάσεις όπως τα λευκά σφραγίσματα είναι και τα σφραγίσματα από πορσελάνη, τα οποία τα τελευταία χρόνια έχουν αποκαταστήσει και τις σύνθετες ρητίνες λόγω ότι διαρκούν περισσότερο. Αν οι τερηδονισμένες κοιλότητες αφήνονται χωρίς αποκατάσταση, σφράγισμα, τότε οδηγούν στον πόνο και όταν η μόλυνση φτάνει στο νεύρο του δοντιού οδηγεί σε απονεύρωση. Μπορεί ακόμα και να σπάσει ένα δόντι που είναι χαλασμένο, γιατί η τερηδόνα μετατρέπει τους σκληρούς οδοντικούς ιστούς (αδαμαντίνη-οδοντίνη) σε μαλακούς και εύθραυστους.

DDS ΤΣΑΓΚΑΡΗ ΜΑΡΙΑ, ΥΠ. ΔΙΔΑΚΤΩΡ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑCTA, AMSTERDΑΜ, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.